Czytanie nazw botanicznych, części roślin i treści ekstraktów na

Zachowaj pełną deklarację botaniczną

Wiersz etykiety botanicznej może zawierać nazwę zwyczajową, dwumian łaciński, skrót autora, część rośliny, preparat, proporcje ekstraktu, treść rozpuszczalnika, kwalifikator źródła, deklarowaną ilość i przypis. Transkrypcja całego wiersza przed podzieleniem go na pola. Zachowaj nawiasy, kolejność, wielkość liter i słowa takie jak from, as, ekstrakt, proszek, olej lub koncentrat. Sama krótka nazwa składnika może odrzucić szczegóły potrzebne do rozróżnienia dwóch deklaracji na opakowaniu.

Przechowuj dokładny wiersz jako główny dowód, a następnie dodaj uporządkowane pola dla nazwy zwyczajowej, nazwy naukowej w druku, części rośliny, tekstu przygotowania, zadeklarowanej ilości, jednostki, podstawy porcji i nierozwiązanych fragmentów. Nie uzupełniaj brakujących części z innego produktu lub z referencyjnej bazy danych. Zasoby taksonomiczne mogą pomóc recenzentom sprawdzić pisownię i zaakceptowane nazwy, ale nie dowodzą, jaki materiał zawiera konkretny pakiet, poza własnymi dowodami.

Zachowuj świadomość źródła nazw popularnych i naukowych

Nazwy zwyczajowe mogą odnosić się do różnych taksonów w różnych regionach, a gatunek może mieć kilka nazw zwyczajowych. Zapisz oba formularze, jeśli są dostępne na etykiecie. Jeśli w taksonomii zewnętrznej używana jest obecnie akceptowana nazwa inna niż nazwa drukowana, należy zachować tekst etykiety i dodać nazwę referencyjną jako oddzielną dziedzinę badawczą ze źródłem i datą. Nie modyfikuj po cichu deklaracji pakietu ani nie traktuj dopasowania synonimu jako uwierzytelnienia produktu.

Nazwy naukowe są często pisane kursywą w prezentacji redakcyjnej, ale warstwa dowodowa powinna dokładnie zachować pisownię i skróty. Automatyczna walidacja może oznaczać dwumiany, które wydają się niekompletne lub nietypowe w przypadku ręcznego przeglądu; nie powinien ich automatycznie poprawiać. Hybrydy, podgatunki, odmiany, grzyby, glony i organizmy niebotaniczne mogą wymagać dodatkowych pól taksonomii, dlatego schemat powinien pozwalać na nierozwiązaną tożsamość, a nie narzucać każdemu wierszowi szablon rośliny składający się z dwóch słów.

Traktuj część rośliny jako niezależne pole porównania

Korzeń, liść, owoc, nasiona, kwiat, kora, części nadziemne, cała roślina i inne części stanowią materialne składniki drukowanej tożsamości. Zachowaj dokładne sformułowanie na etykiecie i nie zakładaj, że dwa produkty o tej samej nazwie zwyczajowej wykorzystują tę samą część. Brakującą część należy odnotować jako niewymienioną w sprawdzanym wierszu, nie dostarczoną z odniesienia do typowego zastosowania lub innego wykazu.

Porównanie może dopasować nazwę botaniczną i część rośliny, ale powinno zostać przerwane, jeśli któraś z nich się różni lub jest niejasna. Nie opisuj jednej części jako lepszej, mocniejszej lub wymiennej na podstawie samej nazwy. Filtry Marketplace często pomijają części roślin, a kopia internetowa producenta może być bardziej szczegółowa niż obrazy opakowań. Wyświetl je jako osobne źródła i zaznacz, czy dodany szczegół zostanie wydrukowany na bieżącym opakowaniu.

Ostrożnie przeanalizuj przygotowanie, proporcje i treść znaczników

Stosunki ekstraktów, stwierdzenia równoważne na sucho, język stężenia, rozpuszczalniki oraz stwierdzenia standaryzacyjne lub złożone ze znaczników mogą wykorzystywać różne struktury gramatyczne. Zacytuj całe zdanie i wyodrębnij wartości tylko wtedy, gdy ich przedmiot i podstawa są wyraźne. Proporcje powinny pozostać dołączone do preparatu, który opisuje. Nie należy mnożyć zadeklarowanej ilości przez współczynnik, aby uzyskać równoważną ilość, chyba że dedykowana, sprawdzona metodologia ustali dokładnie, co oznacza etykieta.

Nazwany znacznik lub wydrukowana wartość procentowa to informacja na opakowaniu, a nie potwierdzenie składu gotowego produktu. Przechowuj je oddzielnie od wyników badań laboratoryjnych i świadectw. Podobne wartości procentowe można wykorzystywać w różnych mianownikach lub specyfikacjach, podczas gdy podobne proporcje ekstraktu można opisać różnymi konwencjami. MIHEN nie powinien przekładać tych pól na względną siłę lub oczekiwaną wydajność. Jego bezpieczną rolą jest uwidocznienie granicy sformułowań i porównań.

Zbuduj zapis botaniczny ujawniający niepewność

W każdym wierszu opublikuj wersję produktu, rynek, podstawę podawania, dosłowną deklarację, przeanalizowane nazwy, część rośliny, przygotowanie, proporcje lub treść znacznika, ilość, zdjęcie źródłowe, datę wykonania i status recenzenta. Używaj jednoznacznych określeń, takich jak wydrukowana nazwa naukowa, tylko nazwa zwyczajowa, brak części rośliny, niejasna podstawa ekstraktu lub brak danych sprzedawcy na opakowaniu. Połącz odniesienia do taksonomii bez przedstawiania ich jako weryfikacji pakietu.

Drugi recenzent powinien sprawdzić pisownię łacińską, miejsca dziesiętne, dwukropki, procenty i nawiasy. Poprawki muszą zachowywać oryginalny przechwyt i wyjaśniać, czy pakiet się zmienił, czy też poprawiono transkrypcję. Zapewnij widoczny słownik dziedzinowy, aby czytelnicy mogli rozróżnić drukowaną nazwę zwyczajową, nazwę naukową, część rośliny, preparat i dowolną taksonomię przywołaną zewnętrznie. Wyeksportowane tabele porównawcze również powinny zawierać te definicje, a nie ograniczać wiersz do jednej znormalizowanej nazwy składnika. Ten przewodnik nie identyfikuje nieznanego materiału roślinnego, nie ocenia składu, nie ustala równoważności ani nie wybiera preparatu. Tworzy staranny zapis językowy, który ułatwia późniejszą analizę dowodów bez faktów dotyczących produkcji, których nie zawiera etykieta.

• Transkrypcja całego wiersza botanicznego przed przeanalizowaniem poszczególnych pól.
• Nazwy zwyczajowe i naukowe należy zachować dokładnie tak, jak wydrukowano.
• Zapisuj część rośliny jako osobne pole i nigdy nie wnioskuj o brakującej części.
• Dołącz sformułowania dotyczące przygotowania i proporcji ekstraktu do tematu, który opisuje.
• Oddziel oświadczenia dotyczące znaczników etykiet od dokumentów laboratoryjnych.
• Używaj źródeł taksonomii jako referencji, a nie uwierzytelniania produktu.
• Blokuj porównanie, gdy tożsamość, część, przygotowanie lub podstawa różnią się.
• Wymagaj ręcznego sprawdzania pisowni, interpunkcji, współczynników i wartości procentowych.