Jak czytać pola raportu dotyczącego zanieczyszczeń i laboratorium

Potwierdź raport i próbkę przed przeczytaniem panelu

Zacznij od laboratorium, numeru raportu, klienta, identyfikatora próbki, opisu produktu lub materiału, numeru partii lub partii, stanu otrzymanego, jeśli jest podany, daty odbioru, dat testów, daty wydania i rewizji. Pola te określają, jakiej próbki dotyczy dana tabela. Panel zanieczyszczeń lub drobnoustrojów skopiowany bez identyfikatora raportu może zostać omyłkowo dołączony do innej partii, surowca lub produktu gotowego. Zachowaj tożsamość próbki i dopasowanie pakietu jako osobne etapy weryfikacji.

Zapisz, kto zebrał lub dostarczył próbkę, jeśli raport to ujawnia. Pobranie laboratoryjne, zgłoszenie klienta i nieokreślona droga pobierania próbek opisują różne łańcuchy dowodów. Żadnego nie należy przepisywać jako losowe pobieranie próbek detalicznych bez dokumentacji uzupełniającej. Należy zwrócić uwagę na testowaną matrycę, ponieważ surowa substancja botaniczna, próbka wody, wymaz z środowiska, proszek luzem i gotowa kapsułka to różne obiekty. Jeśli matryca jest niejednoznaczna, związek raportu z pakietem pozostaje nierozstrzygnięty, nawet jeśli nazwa produktu wygląda znajomo.

Mapuj każdy wiersz panelu na nazwany analit lub organizm

Raporty dotyczące zanieczyszczeń mogą zawierać listę poszczególnych pierwiastków, związków pestycydów, rozpuszczalników, mikotoksyn lub innych nazwanych celów. Raporty mikrobiologiczne mogą zawierać listę wskaźników, drożdży i pleśni lub nazwanych organizmów w ramach procedur jakościowych lub ilościowych. Dokładna transkrypcja każdego celu i zachowanie grupowania. Nagłówek taki jak panel dotyczący metali ciężkich nie wskazuje, które elementy zostały uwzględnione, a ogólna etykieta mikrobiologiczna nie identyfikuje każdego organizmu lub metody. Lista wierszy, a nie podsumowanie marketingowe, definiuje wyświetlany zakres testu.

Odróżnij wynik pojedynczego analita od ekranu wielu analitów i zapisz, czy raport pokazuje każdy składnik, czy tylko podsumowanie. Nie należy wnioskować o nienotowanym celu na podstawie nazwy panelu używanej przez inne laboratorium. Synonimy i skróty należy mapować tylko wówczas, gdy wskazuje je legenda emitenta lub wiarygodna metoda. Stan nietestowany musi pozostać widoczny. Brak wiersza nie może zostać przeliczony na wynik negatywny, ponieważ dla tego celu nie przedstawiono żadnych udokumentowanych obserwacji.

Zachowaj metodę, wynik, jednostkę i podstawę razem

Dla każdego wiersza podaj identyfikator i wersję metody, ciąg wynikowy, jednostkę, podstawę raportowania, limit lub specyfikację, kwalifikator i raportowany status. W wynikach pierwiastkowych można zastosować masę na masę lub inną podstawę stężenia. Liczba drobnoustrojów może uwzględniać jednostki tworzące kolonie na gram lub inną ilość próbki, podczas gdy niektóre testy na organizmy zgłaszają wykrycie lub niewykrycie w określonej porcji analitycznej. Formaty te nie są wymienne i nie należy ich wciskać w jedną skalę liczbową.

Dokładnie czytaj symbole mniejsze niż, notację naukową, notatki dotyczące rozcieńczeń i przypisy. Wyniku poniżej granicy raportowania lub ilościowości nie należy zmieniać na zero, a niewykrytego metodą nie należy przepisywać jako bezwzględnego braku. Laboratorium może zgłosić wartości szacunkowe lub wartości spoza zakresu kalibracji z kwalifikatorem. Zachowaj ten kwalifikator obok wyniku. Nie należy przeprowadzać konwersji, jeśli pełna podstawa i wymagane dane wejściowe nie zostaną udokumentowane i niezależnie sprawdzone.

Odczytuj specyfikacje jako pola dokumentu, a nie progi stanu

Kolumna specyfikacji podaje kryterium używane w raporcie lub systemie klienta. Może być wyrażony jako maksimum, minimum, zakres, warunek nieobecności lub inne oświadczenie akceptacji. Zapisz, czy raport identyfikuje źródło specyfikacji. Jeśli tak nie jest, oznacz źródło jako nieokreślone. Nie identyfikuj liczby jako limitu regulacyjnego, wymagania uzupełniającego lub uniwersalnego standardu tylko dlatego, że wartość przypomina tę, którą można znaleźć gdzie indziej. Jurysdykcja, matryca, metoda i zamierzone zastosowanie mogą mieć wpływ na to, które odniesienie jest istotne.

Jeśli raport stwierdza, że jest zgodny, spełnia wymagania lub spełnia specyfikację, przypisz tę treść wystawcy i wydrukowanemu kryterium. Nie zamieniaj go w MIHEN, który deklaruje, że jest bezpieczny. Podobnie zgłoszony status niezgodności powinien pozostać wynikiem dokumentu w ramach tego kryterium, a nie stać się interpretacją ryzyka osobistego. Pytania dotyczące statusu prawnego lub znaczenia dla zdrowia wymagają faktów i wiedzy wykraczającej poza przepływ pracy związany z umiejętnością posługiwania się dokumentacją. Strona może pokazać dokładne porównanie wyników ze specyfikacją bez podawania nowego progu bezpieczeństwa.

Zrozum, dlaczego szczegóły metody i próbki mają znaczenie

Podręcznik analizy elementarnej FDA opisuje operacje analityczne, przygotowanie próbek, kontrolę zanieczyszczeń, terminologię, niepewność pomiaru oraz metody stosowane w przypadku żywności i produktów pokrewnych, w tym suplementów. Podręcznik analizy bakteriologicznej FDA opisuje procedury stosowane w analizach mikrobiologicznych. Zasoby te pokazują, dlaczego metoda to coś więcej niż etykieta instrumentu. Przygotowanie, porcja próbki, kontrole, wzbogacanie, inkubacja, obliczenia i rewizja metody mogą mieć wpływ na znaczenie zestawienia wyników.

COA może nie ujawniać wszystkich szczegółów proceduralnych. Zapisz metodę na ujawnionym poziomie i podaj link do zidentyfikowanej wiarygodnej metody, gdy cytat będzie kompletny. Nie należy twierdzić, że metoda wewnętrzna jest równa metodzie FDA, ISO, USP lub AOAC bez dowodów od wystawcy. Sprawdź, czy zakres akredytacji laboratorium wykonującego obejmuje odpowiednią metodę i matrycę, gdy zgłaszasz akredytowany wynik, ale zgłoś tę weryfikację zakresu oddzielnie od interpretacji samego wyniku.

Opublikuj zapis dowodowy z neutralnymi stanami wynikowymi

Przydatny wyświetlacz zawiera próbkę i partię, wersję raportu, analit lub organizm, metodę, zgłoszony wynik, jednostkę i podstawę, limit raportowania, zgłoszoną specyfikację, status, kwalifikator i stronę źródłową. Dodaj notatkę redakcyjną wyłącznie w celu wyjaśnienia terminologii lub brakującego kontekstu. Stany dowodów neutralnych mogą obejmować podany wynik liczbowy, wynik poniżej podanego limitu raportowania, wykryty zgodnie z definicją metody, niewykryty zgodnie z definicją metody, nietestowany, brak pola lub oczekiwanie na wyjaśnienia wystawcy.

Unikaj zielonych i czerwonych etykiet, które dyskretnie informują, że paczka jest bezpieczna lub niebezpieczna. Unikaj czystych, wolnych od toksyn, wolnych od patogenów, czystych lub niebezpiecznych podsumowań, które wykraczają poza raport. Należy podać, że tabela przedstawia nazwane analizy dotyczące zidentyfikowanej próbki i daty, a nie wszystkie możliwe zanieczyszczenia, organizmy, jednostki lub partie. Sprawdź ponownie poprawione raporty i zachowaj historię zmian. Najsilniejszym wynikiem w zakresie umiejętności posługiwania się dokumentacją jest kompletna, powtarzalna transkrypcja z wyraźnymi granicami, nawet jeśli nie pozwala ona na prostą ocenę produktu.

• Potwierdź raport, próbkę, matrycę, partię, daty i wersję przed odczytaniem wyników.
• Wymień każdy testowany analit lub organizm zamiast polegać na pseudonimie panelu.
• Trzymaj razem metodę, wynik, jednostkę, podstawę, limit raportowania i kwalifikator.
• Zachowaj znaki mniejsze niż, notację naukową oraz wykryte lub niewykryte sformułowania.
• Oddzielnie zapisz specyfikację i jej podane źródło.
• Przypisz sformułowanie dotyczące zgodności do emitenta i kryterium wydrukowanego.
• Użyj neutralnych stanów dowodów w przypadku brakujących, nieprzetestowanych i nierozwiązanych pól.
• Opublikuj zakres raportu bez deklaracji bezpiecznego lub niebezpiecznego.